[نشسته ام روي اولين صندلي]
خانوم سمت راستي ام تازه متوجه شده كه با خانوم سمت چپي من آشناست هي حرف ميزنند و هي هردويشان نمي شنوند آن يكي چه ميگويد و هي بلندتر همان حرفهاي قبلي شان را تكرار ميكنند.
اينها مكالمه آخرشان است:
چپي: پدرت چيكار ميكنه؟
راستي: بيمارستان بستنيه (بستريه)
چپي (بي هيچ حرف پس و پيش) : پدر طيبه خانوم هم مرد.
سكوت...
